ការសិក្សាព្រះធម៌រមែងនាំមកនូវសេចក្តីសុខ

 

អត្ថប្រយោជន៍នៃការសិក្សាព្រះធម៌នាំមកនូវសេចក្តីសុខ

    នៅក្នុងសម័យកាលដែលបច្ចេកវិទ្យានិងសម្ភារៈមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស មនុស្សជាច្រើនបែរជាជួបប្រទះនូវវិបត្តិផ្លូវចិត្ត ភាពតានតឹង និងការបាត់បង់តុល្យភាពក្នុងជីវិតទៅវិញ។ ក្នុងបរិបទនេះ ព្រះធម៌ ដែលជាពាក្យប្រដៅប្រដៅរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ បានក្លាយជាត្រីវិស័យដ៏មានតម្លៃបំផុត ក្នុងការនាំផ្លូវមនុស្សឱ្យដើរទៅរកសេចក្តីសុខពិតប្រាកដ។ ការសិក្សាព្រះធម៌ មិនមែនគ្រាន់តែជាការទន្ទេញចាំមាត់ ឬសម្រាប់តែអ្នកបួសនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសិល្បៈនៃការរស់នៅ ដែលផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងមហាសាលដល់បុគ្គល និងសង្គមជាតិទាំងមូល។

    អត្ថប្រយោជន៍ដំបូងបង្អស់នៃការសិក្សាព្រះធម៌គឺ ការកសាងសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត។ តាមរយៈការរៀនសូត្រពីវិធីសាស្ត្រអប់រំចិត្ត ដូចជាការធ្វើសមាធិ និងការចម្រើនសតិ បុគ្គលម្នាក់ៗអាចរៀនគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ដូចជាកំហឹង ភាពច្រណែនឈ្នានីស និងភាពលោភលន់បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ នៅពេលដែលចិត្តមានសតិដឹងខ្លួន វាមិនងាយនឹងរង្គោះរង្គើដោយសារបញ្ហានៅជុំវិញខ្លួនឡើយ។ ព្រះធម៌បង្រៀនឱ្យយើងស្គាល់ពី "បច្ចុប្បន្នខណៈ" ដែលជួយកាត់បន្ថយការសោកស្តាយចំពោះអតីតកាល និងការព្រួយបារម្ភហួសហេតុចំពោះអនាគត ដែលជាប្រភពចម្បងនៃក្តីទុក្ខ។

    លើសពីនេះទៅទៀត ព្រះធម៌គឺជាគ្រឹះនៃ សីលធម៌និងគុណធម៌ ក្នុងការរស់នៅ។ ការសិក្សាអំពីច្បាប់កម្មផល (ធ្វើល្អបានល្អ ធ្វើអាក្រក់បានអាក្រក់) ជួយឱ្យមនុស្សមានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការធ្វើសកម្មភាព ការនិយាយស្តី និងការគិត។ នៅពេលដែលមនុស្សគ្រប់រូបយល់ដឹងពីតម្លៃនៃសីល ៥ ពួកគេនឹងមិនបៀតបៀនគ្នា មិនលួចឆក់ មិនប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម មិនភូតភរ និងមិនសេពគ្រឿងស្រវឹងឡើយ។ សីលធម៌ទាំងនេះហើយដែលជាកម្លាំងចលករនាំមកនូវសុខដុមរមនាក្នុងគ្រួសារ និងសណ្តាប់ធ្នាប់ក្នុងសង្គមជាតិ ដោយកាត់បន្ថយអំពើហិង្សានិងភាពអយុត្តិធម៌ផ្សេងៗ។

    អត្ថប្រយោជន៍ដ៏សំខាន់មួយទៀតគឺ ការរីកចម្រើនផ្នែកបញ្ញា។ ព្រះធម៌មិនមែនបង្រៀនឱ្យមនុស្សជឿដោយងងុលឡើយ ប៉ុន្តែបង្រៀនឱ្យប្រើបញ្ញាពិចារណាលើហេតុនិងផល។ ការសិក្សាអំពីលក្ខណៈនៃជីវិតគឺ អនិច្ចំ (ការមិនទៀង) ទុក្ខំ (ភាពមិនស្ថិតស្ថេរ) និងអនត្តា (ភាពមិនមែនជារបស់ខ្លួន) ជួយឱ្យយើងមានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីធម្មជាតិពិតនៃលោក។ ការយល់ដឹងនេះជួយឱ្យយើងមិនមានការជាប់ជំពាក់ខ្លាំងពេកទៅលើទ្រព្យសម្បត្តិ បុណ្យស័ក្តិ ឬរូបកាយ ដែលនាំឱ្យយើងអាចទទួលយកការផ្លាស់ប្តូរ និងការបាត់បង់ដោយចិត្តស្ងប់ និងមិនមានការតក់ស្លុតខ្លាំងពេក។

    ជាចុងក្រោយ ការសិក្សាព្រះធម៌គឺជាការវិនិយោគដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ជីវិត។ សេចក្តីសុខដែលកើតចេញពីការយល់ដឹងធម៌ គឺជាសេចក្តីសុខដែលឯករាជ្យ មិនពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើកត្តាខាងក្រៅ។ ដូចដែលព្រះពុទ្ធបានសម្តែងថា "នត្ថិ សន្តិ បរំ សុខំ" (ពុំមានសេចក្តីសុខណាក្រៅពីសេចក្តីស្ងប់ឡើយ)។ ដូច្នេះ ក្នុងនាមជាពុទ្ធសាសនិក ឬជាមនុស្សជាតិដែលស្វែងរកសុភមង្គល យើងគួរចំណាយពេលសិក្សា និងអនុវត្តព្រះធម៌ឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯង គ្រួសារ និងពិភពលោកទាំងមូល៕